Het mooiste werk dat er bestaat
Naam: Susan Gerritsen
Susan Gerritsen wist al op jonge leeftijd dat ze met verstandelijk gehandicapten wilde gaan werken. ‘Wanneer ik over mijn baan vertel, zeggen mensen wel eens dat het ze zo moeilijk lijkt. Mij leek het altijd al het mooiste werk dat er bestaat.’
'Bij het verzorgen of begeleiden van gehandicapten krijg je heel
spontane reacties, ze zijn zo eerlijk en echt zichzelf. Vanaf mijn
zeventiende heb ik in de verstandelijk gehandicaptenzorg
gewerkt waarvan de laatste elf jaar in het logeerhuis van Siloah in Voorthuizen. Daar was ik het
ene moment bezig met het geven van sondevoeding en knuffelde ik een
logé. Het andere moment was ik een logé aan het helpen met zijn of
haar taken en was een schouderklopje op zijn plaats. Juist die
combinatie van cliënten met een hoger en lager niveau maakte het
werken daar zo mooi. Samen vanuit een reformatorische visie op zorg
bezig te mogen zijn rondom Gods Woord, iedereen op zijn eigen
niveau, maakt het werk voor mij nog waardevoller.'
'Je moet wel wat met deze doelgroep hebben natuurlijk' vertelt ze
verder. 'Het is belangrijk dat je makkelijk contact legt en wel
voor een grapje te vinden bent. Bovendien moet je makkelijk kunnen
schakelen omdat je met diverse soorten handicaps te maken krijgt en
ook met agressief gedrag om moet kunnen gaan. Dat vond ik vroeger
zelf lastig omdat je op zo'n moment heel stevig in je schoenen moet
staan. Je komt jezelf absoluut tegen in dit werk. Daarom moet je al
in de opleiding leren ontdekken wie je bent en waar je staat.
Anders houd je dit werk niet vol.'
Haar jarenlange ervaring deelt Susan Gerritsen nu met haar jonge
collega's in de functie van praktijkopleider bij Siloah. 'Het is
mooi om te zien dat ik nu deels vanuit mijn eigen ervaring anderen
kan begeleiden. Af en toe mis ik het directe contact met de
cliënten wel. Onlangs was er een aangepaste kerkdienst en daar
herkenden sommige cliënten me. De één kroop even op schoot, met een
ander maak je een praatje. Het was leuk om hen weer te zien.'
